Nietrzymanie moczu dotyka głównie kobiety – co ósma w wieku do 40 lat i co druga po okresie menopauzy doświadcza tego problemu. Większość kobiet nie zgłasza się z tą przypadłością do lekarza – powodem jest wstyd. Nic bardziej błędnego. Szybkie zdiagnozowanie dolegliwości i podjęcie odpowiednich kroków leczenia sprawi, iż przypadłość będzie mniej uciążliwa, a życie nabierze dawnych barw.

1. Czym jest nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu większości kojarzy się ze starszymi paniami po sześćdziesiątce. Tymczasem ta wstydliwa przypadłość nie zawsze jest skutkiem procesu starzenia i może dotknąć kobiety nawet trzydziestoletnie. Dolegliwość ta ma różne oblicza. a medycyna stopniuje natężenie problemu:
– pierwszy stopień oznacza niekontrolowany wypływ moczu podczas napięcia powłok brzusznych,
– drugi stopień ma miejsce wtedy, gdy wypływ moczu następuje podczas codziennych czynności,
– trzeci stopień oznacza, iż wypływ moczu może nastąpić nawet podczas zwykłego stania

Ostatni stopień jest najbardziej uciążliwy i oznacza nie tylko stygmatyzację, ale także ryzyko infekcji. Sytuacja ta wywołuje wycofywanie się kobiety z życia towarzyskiego i zamykanie się w czterech ścianach mieszkania.

Przyczyny nietrzymania moczu mogą być bardzo różne – i tylko jedna z nich to postępujący proces starzenia się. Wśród pozostałych przyczyn lekarze wymieniają: infekcje układu moczowo – płciowego, zmiany hormonalne, porody, nieprawidłowe funkcjonowanie dróg moczowych, kamicę, otyłość, udar mózgu, stwardnienie rozsiane i operacje ginekologiczne.

Najczęściej występujące rodzaje nietrzymania moczu to: wysiłkowe, spowodowane naglącymi parciami, związane z przepełnieniem pęcherza, odruchowe (za wypływ moczu odpowiadają niekontrolowane skurcze), mieszane (łączące nagłe parcie ze stresem) oraz pozacewkowe (wywołane upośledzeniem połączenia przewodów moczowych). Bez względu na przyczynę pojawienia się choroby i jej rodzaj należy podjąć z nią skuteczną walkę.

2. Diagnostyka nietrzymania moczu

Pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza pierwszego kontaktu, który już podczas wywiadu może uzyskać wiele istotnych informacji. Podstawowym badaniem jest wykonanie posiewu moczu, aby wykluczyć wszelkie infekcje. Jeżeli drogi moczowo – płciowe są zdrowe to konieczne jest wykonanie badania urodynamicznego, które określa ciśnienie wewnątrz pęcherza i pozwala rozpoznać rodzaj schorzenia.

Na takie badanie kieruje jedynie ginekolog bądź urolog, więc taka wizyta będzie koniecznością . Dodatkowo lekarz może zlecić USG narządu rodnego i układu moczowego, aby wykluczyć wady anatomiczne.

3. Leczenie nietrzymania moczu

Rodzaj walki z tą dolegliwością zależy od jej przyczyn oraz zaawansowania. Jedną z podstawowych metod jest ćwiczenie mięśni Kegla, które biorą udział w kontroli zwieracza pęcherza moczowego. Ćwiczenie polega na tym, iż zatrzymuje się strumień moczu poprzez nagłe zaciśnięcie mięśni i dopiero po kilku sekundach następuje ich rozluźnienie. Ćwiczenie przynosi bardzo dobre efekty, ale jedynie wtedy, gdy jest wykonywane systematycznie.

W przypadku, gdy treningi mięśni są niewystarczające, ginekolog bądź urolog może przepisać odpowiednie leki wpływające na napięcie pęcherza moczowego. Kobietom po menopauzie może pomóc terapia hormonalna, która reguluje poziom estrogenów. Inną metodą jest stosowanie wkładek dopochwowych, które działają na zasadzie podparcia i poprawiają trzymanie moczu.

W niektórych przypadkach lekarz decyduje się na zastosowanie impulsu elektrycznego, który drażni mięśnie dna miednicy i tym samym stymuluje ich pracę. Jednak, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, lekarz może zdecydować się na leczenie operacyjne, które jest metodą inwazyjną, ale też skuteczną. Zabieg operacyjny polega na wszczepieniu do pochwy specjalnej taśmy, która poprawia kąt cewkowo – moczowy.

Nowoczesnym zabiegiem walczącym z tą wstydliwą przypadłością jest laserowe leczenie nietrzymania moczu. Polega ono na fototermicznym obkurczaniu ścianek pochwy i wzmacnianiu powięzi wewnątrzmiedniczej, ścianek pochwy oraz ujścia cewki moczowej. To wszystko prowadzi do zmniejszenia kąta nachylenia cewki moczowej i przywrócenia jej normalnego funkcjonowania.

Zazwyczaj wystarczy jeden zabieg, który trwa nie dłużej niż 30 minut i jest całkowicie bezpieczny dla zdrowia pacjenta. Laserowe leczenie nietrzymania moczu jest bardzo skuteczne w połączeniu z ćwiczeniami mięśni Kegla i przynosi zadowalające efekty na długie lata.

Nietrzymanie moczu to problem wielu kobiet, z którym większość z nich nie udaje się do lekarza. Obawiają się wstydu i zażenowania. Tymczasem jedynie wizyta u lekarza i podjęcie walki z chorobą umożliwia jej wyleczenie. Zdrowy rozsądek powinien wziąć górę nad wstydem i obawami, a każda kobieta podejrzewająca u siebie nietrzymanie moczu powinna zgłosić się na odpowiednie leczenie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ